Hej, hej, Kochani!
Ten, kto śledzi mój fanpage na facebooku wie, że ostatnio miałam
prawdziwą przyjemność zapoznać się z niezwykle udanym polskim debiutem,
książką, w której się nieomal zakochałam! Dzisiaj mam przyjemność zaprosić Was
na recenzję pełną ochów i achów! Muszę się Wam przyznać, że „Uwertura” Adrianny
Rozbickiej przywróciła moją wiarę w polską literaturę obyczajową!
Pasja to taka siła, która nie daje spać, wyciąga z łóżka o świcie. To przewodnik po górskich ścieżkach i ramię do wypłakania żalów. To namiętność zagubiona i odnaleziona, wrażliwość na przezroczyste elementy życia, podwójna skala kolorów w łuku tęczy. Jest darem, ale nie sielanką. Każe nam cierpieć w imię wspólnej przygody, bo nie tyle przyjemność, ile właśnie cierpienie jest jej stałym elementem.
Alicja była dobrze zapowiadającą
się tancerką z perspektywami na osiągnięcie naprawdę wspaniałej kariery. Jednak
jeden moment przekreślił wszystko. Rozległa kontuzja kolana i brak możliwości,
by kiedykolwiek znów stanąć na scenie. Po siedmiu latach kobieta postanawia
jeszcze raz zawalczyć o swoją pasję. Staje się częścią ekipy, przygotowującej
pierwszą w Polsce rewię. Jednak sama miłość do tańca i marzenia nie wystarczają
– Alicja musi zmierzyć się z pełną intryg i zawiści atmosferą za kulisami, a
także z producentką, która za punkt honoru postawiła sobie usunąć tancerkę z
przedstawienia.













